تقدیم به مظلومیت شهدای گمنام، آنانکه در آسمان و در میان ملائکة الله شهره ترند تا در زمین...

                    (( خون شهیدان ما امتداد خون پاک شهیدان کربلاست))

اینک صفحه ی پر رمز و راز حیات رادمردانی را در برابر چشمان خویش گشوده ایم که دفاتر بی شماری از تاریخ به اخلاص و حماسه آفرینی هاشان زیور گرفته است ،همانان که بر فراز این پشته خاک اسرار ملکوت و افلاک را به نظاره ایستاده اندو با دریدن حجاب خودی ،پای در عرصه بندگی دوست نهادند تا آنگاه که ندای((ارجعی الی ربک))رابه گوش جان شنیدند و با صدای ((وادخلی جنتی))در حلقه رندان عاشق حق و عبا د صالحین قرار یافتند . تماثیل ستارگانی از آسمان محبت و ایثار را به نظاره نشسته ایم که از هیبت خشمشان لرزه بر اندام بداندیشان کافر و ملحدان معاند می افتاد و نگاه مهربان وسیمای مملو از تواضعشان موجی از امید و ایمان رادر دل دوستان حق برمی انگیخت و امروز روح بلند و قدسی شان بر فراز این خاک خون رنگ،سالکان طریق شهامت و عشق را به استقامت و پایمردی تشجیع می نماید .هر چه در دریای مواج معرفت و صفای اینان بیشتر غوطه خوردیم گنجینه های ناب تری از مروارید درخشان پاسداری و عشق ورزی را در سینه صدف نشان کتاب زندگی شان مشاهده کردیم واز این رهگذر راه صعب و پر خطر آینده را آسانتر یافتیم و دانستیم که باید معیارهایمان را به عیار عملشان محک زنیم ،چرا که شهیدان ،مصداق حقیقی و کامل حافظین ((حدودالله))بوده اند . آنجا که کشتگان راه دوست بر بلندی همه حسها و زیبایی ها تکیه زده بودند ،در مکتبشان زانو زده ایم و به درسهایشان گوش جان سپرده ایم .صدق گفتار ،اخلاص در عمل ،دلهای خالی از هوی ،اطاعت بی چون و چرا از مولی ،رعایت حق الله ،صبرو استقامت در راه تحقق ارزشها و فضیلت ها ،حفظ امانات الهی ،احترام به حقوق خلق الله ، عقل در برابر شدائد و مصائب ،دریا دلی و شجاعت ،از خود گذشتگی و ایثارو.........دفتر زرین عمر پاسداری آنان را سرشار از گل واژه هایی این چنین یافتیم.

                                     وای مادرم

آری ، تنها آسمان است که میفهمد چه می گویم ، تنها اوست که هم راز حزن فاطمه(س)است تنها او.....زیرا آسمان زخم تازیانه ی رعد را بارها و بارها بر پیکرش لمس کرده و درست چیزی پس از سکوتی معنادار، از فحوای جان فریاد بر می آورد . اما باز هم آسمان با آن همه عظمتش کودکی است، زیرا داغ تازیانه را چند لحظه ای بیش نمی تواند برتابد . آنچنان نعره می کشد که زهره ی زمین پاره می شود.  اما فاطمه(س) که به ایوب درس صبر می داد و به یعقوب نوشداروی آرامش می نوشاند باید آرام می بود و حنظل تازیانه را با کاسه ی صبر جرعه جرعه مینوشید. آن کودک آسمان نیست که زخم تازیانه رسوایش کند . زهرا (س) ست ... کسی که چشمانش شب چراغ خلوت علی (ع) است و نوای او غزل روح انگیز شبستان خیالش! نباید امیدش را ناامید کند! زهـــــــــــرا(س) ست............

سلام بر مادر سینه زنان.... سلام بر بانوی آب و آینه....

صلـــــی الله علیک یا صدیــــــــقه کـــــــــبری (س)

          (( یا رب فاطمه بحق فاطمه اشف صدر فاطمه بظهور الحجه))

خـار هــم پـیـش شمـا گـل بـه نـظـر می آیـد